Het werk van Karel Wasch
Het literaire werk van Karel Wasch is zeer divers. Hij publiceerde 5 biografieën, o.a, over Dylan Thomas, Jack Kerouac, Brendan Behan en Karel Wasch de oudere, de grootvader van Wasch. Een novelle over Dylan Thomas verscheen onder de titel: Dylan Thomas mijn verloren broeder. De roman Belegering van de Jonker gaat over de jaren ’60. Ook schrijft hij columns voor Meander en recensies voor De Leestafel. Poëzie is echter zijn hoofdbezigheid. Iedere avond werkt hij aan een gedicht, dat soms pas na een maand zijn voltooiing bereikt. Hoofdredacteur was hij van drie literaire bladen en of dat nog niet genoeg was hield hij lezingen over literatuur in binnen- en buitenland. En werkte hij mee aan radioprogramma’s. Een herdruk van de Dylan Thomas –biografie is in voorbereiding.
Naar gedichten
Toen Dichters over Engelen Droomden
Gedichten. Uitgeverij In de Knipscheer, 2021
Het Geluid van Denken
Gedichtenbundel. Uitgeverij In de Knipscheer, 2018
Schoten in het Donker
Een onbekend verhaal over Dylan Thomas
3 in de Pan
Verzamelde gedichten. Uitgeverij Landsmeer, 2020
Dylan, mijn verloren broeder
Novelle. Uitgeverij Prominent, 2020
Gevangen Vrijbuiter
Biografie Brendan Behan. Uitgeverij Prominent, 2018
Zo Lang Als voor Altijd is
Biografie over Dylan Thomas. Uitgeverij Prominent, 2014. Tweede herziene druk 2020
De Belegering van de Jonker
Roman. Uitgeverij Nymfaeum Pers, 2011
Onlangs nog
Gedichten. Uitgeverij Nymfaeum Pers, 2009
Jack Kerouac
Biografie over Kerouac. Uitgeverij Servo, 2005. Tweede herziene druk 2020
In vorm
Biografie Glasontwerper Floris Meydam. Uitgeverij Gottmer/ Becht 2003
Een rijk leven
Biografie over Karel Wasch sr. Uitgeverij Optima Vianen, 2001Beduimeld
In een bureaulade
van zijn vader vond hij
een spel kaarten
het was beduimeld en
de hartenkoningin ontbrak.
Vroeger wilde hij astronaut
worden, maar die gaan
niet meer naar de maan.
Met moeite herinnerde hij
zich de kaartspelletjes uit
zijn jeugd en leerde ze aan zijn zoon.
De spelregels verzon hij, omdat ze
uit zijn geheugen waren verdwenen.
Toch was het beduimelde spel
een brug naar het verleden zonder hartenkoningin
Misschien was ze op de maan.
In vuur
Pas toen je kwam met manen
van dronkenschap, spattende stap
die winterkou herbergt, schaduw
voor zonlicht, bovendien glimlachend,
stortte mijn ziel in vuur. Bovenin
de hemel verging een luchtschip
omdat het gloeidraad regende.
Kokendgruis viel in rimpelloos water,
stoomoffer naar nergens. Morste
ik dauw op ons laken. Clouds
before dying.
